De belangrijkste pijler die de media-aandacht trok, was de iPad. Maar: richt de nieuwe school zich alleen op de techniek van iPads of steekt er ook een visie achter het concept? En wat heeft alle media-aandacht voor gevolg gehad? Op de dossiersite Laptops & Tablets is een interview te vinden van Frans Schouwenburg met Erik Verhulp. Hij is één van de initiatiefnemers van Onderwijs Voor een Nieuwe Tijd (O4NT) en praat uitvoerig over de nieuw op te richten Steve Jobsschool in schooljaar 2013/2014.

Bekijk alle video’s in Dossier Laptops en tablets

Video: Erik Verhulp over visie en publiciteit

Ikzelf heb me daar zeker ook schuldig aan gemaakt de afgelopen jaren. Terwijl docenten de werkelijke experts zijn als het gaat om de problemen in het onderwijs en de oplossingen daarvoor. Maar ons nieuwe innovatie team bij Kennisnet is zeer bewust bezig het onderwijs en met name docenten nauw te betrekken bij onze verkenningen. Onze taakopvatting als innovatie team is om van een ontwikkeling of trend een innovatie voor het onderwijs te maken door samen met het onderwijsveld een idee goed uit te werken en vervolgens uit te voeren. Pas bij brede adoptie van zo’n idee of concept mag immers gesproken worden van (succesvolle) innovatie. Maar hoe creëer je een omgeving waarin mensen komen tot die innovaties?

Andrea Mallard van IDEO gaf met de beste presentatie van de ochtend over de cultuur bij IDEO nadrukkelijk aan dat de ‘zachtere’ cultuur aspecten van een organisatie veel belangrijker zijn dan de formele structuren en methodes. Natuurlijk is het makkelijk praten voor een internationaal concepten bureau dat de Design Thinking Methode (de gebruiker centraal in het ontwerpproces) heeft uitgevonden. Dan kun je je ook richten op andere aspecten. Toch troffen haar illustraties van de IDEO cultuur me en ik herkende mijn eigen beelden van een stimulerende omgeving waarin mensen hun creativiteit durven in te zetten.

Een paar voorbeelden:

• Rituals vs Rules
  De impact van de informele waarden in bijvoorbeeld brainstorming processen, zoals constructief voortbouwen op elkaars ideeën, heeft veel grotere impact dan formele afspraken. Voelen jouw collega docenten zich veilig als jullie samen nadenken over oplossingen in jullie school?

• Playful Culture
  Spelen is niet het tegenovergestelde van werken, ‘If it isn’t fun it isn’t working’ stelde Andrea. In tijden van bezuinigingen, meer met minder en scherp gestelde doelen en dito beoordelingen is het goed om te onthouden dat mensen het best functioneren in een plezierige omgeving waarin ze het naar hun zin hebben. Het valt soms niet mee om in tijden van bezuiniging de lol erin te houden, hoe doe je dat in je eigen organisatie/school?

• Failure vs Succes
  Toestemming (voelen) om dingen uit te proberen en te falen. Zorg ervoor dat je een idee snel, goedkoop en eenvoudig vorm geeft om het te kunnen delen. Dan kun je je veroorloven om van een slecht idee te leren en het weg te gooien, terwijl je pas echt gaat investeren als het idee aanslaat. Ik heb zelf de afgelopen jaren gezien dat het onderwijs wel gewend is dingen voor elkaar te krijgen met weinig middelen. Maar wordt door docenten de ruimte gevoeld om nieuwe ideetjes klein en provisorisch uit te proberen? En hoe wordt binnen het team omgegaan met mislukking?

• Forgiveness vs Permission: “You did what?!”
  In onze calvinistische cultuur moeten we oppassen dat we niet automatisch toestemming gaan vragen voor een wat wilder idee. Binnen eigen kaders jezelf de ruimte geven om eens iets te proberen kan veel opleveren en versnelt vernieuwingsprocessen. Doen en daarna (eventueel) om vergeving vragen, overweeg het eens!

De beste stuurlui staan aan wal, wij zijn afgevaren en maken snelheid

Het is niet zo moeilijk geïnspireerd te raken door een ochtend met sprekers die vol passie over innovatie praten. Het vertalen van die inspiratie naar het eigen handelen, daar zit de uitdaging. Het innovatie team bij Kennisnet gaat die uitdaging aan en wil graag bijdragen aan een cultuur binnen en buiten Kennisnet die de experts in onderwijs hun eigen oplossingen laat realiseren.

Binnenkort voegen we functionaliteit toe op de blog waarmee onze lezers eigen ideeën kunnen aandragen. Als we er volgens jou toch niet helemaal in slagen om de experts in het onderwijs te betrekken dan stellen we constructieve feedback zeer op prijs. Wij kunnen niet leren zonder jullie terugkoppeling. Aanvullende suggesties of ideeën zijn vanzelfsprekend ook zeer welkom.

1. Badges

Leerlingen kunnen medailles of ‘badges’ verdienen die door de rest van de klas, school en/of ouders te bekijken zijn. Probeer hierbij zowel makkelijke als uitdagende badges te bedenken. Bijvoorbeeld: de eerste praktijkopdracht afronden, drie keer achter elkaar minstens een 8 halen voor een repetitie, of vijf keer de juf helpen de stoelen klaar te zetten voor het kringgesprek. Khan Academy biedt daar een mooi voorbeeld van.

2. Een speelse omgeving of avatar

Geef iedere leerling de gelegenheid om een avatar (een poppetje) van zichzelf te maken of uit te kiezen. Idealiter kan een leerling kiezen uit verschillende avatars, bijvoorbeeld een prinses, een ridder of een rockster. De avatars kunnen – samen met verdiende badges, punten en levels – in de klas of op een website te zien zijn.

3. Punten verdienen

Met het maken van opdrachten en winnen van challenges zijn punten te verdienen. Leerlingen kunnen die punten bijvoorbeeld inwisselen voor items voor hun avatar: een nieuwe wapenrusting voor de ridder of een nieuwe outfit voor de rockster.

4. Levels

Bij goede prestaties (bijvoorbeeld een bepaald aantal punten) gaat de leerling naar een hoger level. Op die manier kun je je onderwijs voor iedereen uitdagend houden: leerlingen met een hoger level krijgen moeilijkere of extra opdrachten.

5. Progress bars en high scores

Een voortgangsbalk werkt motiverend: nog even doorzetten, over 17 punten heb ik het level uitgespeeld! Als leerlingen hun eigen stand in een scorelijst kunnen zien – of bijvoorbeeld de scores van de top 5 leerlingen uit de klas – werkt dat hetzelfde: nog 43 punten verdienen en dan sta ik in de top 3!

6. Challenges

Daag leerlingen af en toe uit met een extra challenge. Soms zomaar middenin de les. Bijvoorbeeld: leg je boek weg en schrijf in de komende 2 minuten zoveel mogelijk palindromen op. Of: schrijf als eerste de tafel van 27 op. De winnaars krijgen bonuspunten of een badge.

7. Laat leerlingen elkaar uitdagen

Leerlingen kunnen elkaar uitdagen voor een ‘battle’. Doordat leerlingen een bepaald level hebben, kunnen leerlingen op verschillende niveaus ook tegen elkaar strijden. Bijvoorbeeld: wie als eerste 10 sommen op zijn eigen niveau goed heeft opgelost, wint de challenge.

In onderstaand filmpje noemt Penny Arcade TV een aantal leuke voorbeelden om gamification te gebruiken in de klas.

Heb je al ervaring met het gebruiken van dit soort principes in de klas? Wat werkt wel en niet goed? Deel je ervaringen in de comments!

1. QR-codes zijn een lapmiddel voor iets dat met digitaal (les)materiaal makkelijker kan
QR-codes worden soms gebruikt om vanuit de inhoud van een boek of een uitgeprint werkblad te verwijzen naar bijvoorbeeld een filmpje of website. Een zelf gemaakte verkorte url (dus niet random) moet voor iemand ook nog wel over te tikken zijn. Zeker als het gaat om zelfgemaakt materiaal of werkbladen kan dat toch veel handiger direct digitaal verspreid worden met een linkje waar iemand op klikt?

2. QR-codes zijn afhankelijk van goed licht en de kwaliteit van de gebruikte camera
Een QR-code in het donker of in gedimde lichtcondities s’ avonds is moeilijk om uit te lezen. Afhankelijk van het aantal megapixels van de camera kunnen sommige QR-codes waarin veel of weinig informatie staat (dus groot of klein van formaat zijn) niet altijd even goed uitgelezen worden.

3. Nieuwere middelen kunnen hetzelfde maar dan veel efficiënter
Bijvoorbeeld met gebruik van NFC tags die met behulp van radiosignalen uitgelezen kunnen worden. Steeds meer telefoons worden voorzien van NFC hardware. Sommige tablets en de nieuwe gameconsole van Nintendo beschikken al over NFC of gaan dit in nabije toekomst krijgen. NFC tags werken gegarandeerd altijd en in elke lichtconditie.

4. QR-codes vragen additionele software plus een device om ze uit te kunnen lezen
Dit werpt een drempel op om QR-codes te kunnen gebruiken. Bij NFC is er geen noodzaak voor additionele software, die moet ingebakken zitten in de telefoon die er support voor heeft. QR-codes worden bijvoorbeeld ook wel eens ingezet op de open dag van een school omte verwijzen naar de website of een filmpje. Ik kan mij niet voorstellen dat veel mensen dit ook echt daadwerkelijk doen. Ooit wel eens iemand in het wild een QR-code zien uitlezen?

5. QR-codes zijn niet herprogrammeerbaar
Alternatieven zoals digitaal lesmateriaal met linkjes of NFC tags zijn wel herprogrammeerbaar en daardoor beter herbruikbaar.

Ik snap de brede inzet van QR-codes in het onderwijs wel. Ze zijn bijvoorbeeld makkelijk te maken. En ze passen binnen de ontwikkeling van het Internet der Dingen. Maar aan de andere kant denk ik dat het veelal ook een lapmiddel is om de tekortkomingen van fysiek leermateriaal tegemoet te komen – tekortkomingen die bij digitaal leermateriaal veel minder bestaan. En er zijn betere alternatieven in opkomst die deze tekortkomingen veel effectiever te lijf kunnen gaan.

Shownotes

• Deze zomer organiseert Kennisnet weer summer schools. Meer informatie volgt op summerschool.kennisnet.nl
• Meer informatie over privacy (inclusief animatie en checklists)
• Op 15 mei komt het tijdschrift InDruk uit met artikelen over privacy en learning analytics

Bij deze aflevering zitten aan tafel:

• Lucas Raggers (Innovatie)
• Michael van Wetering (manager Kennisnet Innovatie)
• Frans Schouwenburg (manager sector po & vo)
• Olaf de Groot (De Verdieping)

Abonneren en reageren
Wil je reageren op de podcast? Heb je een vraag? Dit kan in de reacties van dit artikel of via Twitter. Abonneer je in iTunes op de Kennisnet Innovatie podcast. Zodra er een nieuwe aflevering is, wordt deze automatisch gedownload.

Deze groep, #4T2 genaamd, bestaat uit onderwijsbestuurders, docenten, wetenschappers, kunstenaars, mediaprofessionals en ondernemers. Daarnaast voegen we nog de ‘21 learners‘ toe. De chemie die ontstaat in deze interessante groep mensen kan ons goed helpen de bewegingen en trends op gebied van ict te duiden binnen een onderwijscontext. Samen met deze diverse groep innovatieve mensen zijn we in staat een vertaling te maken naar actuele onderwijsvraagstukken.

Gedurende het  jaar komt #4T2 op verschillende momenten bij elkaar. Van deze bijeenkomsten zullen we uitgebreid verslag doen op innovatie.kennisnet.nl.

‘Gamification’ – het speelser maken van een educatieve taak – is daarom bij uitstek een vorm van adaptief leermateriaal: het houdt het niveau van het lesmateriaal uitdagend, maar niet te moeilijk. Bovendien is het een manier om onderwijs effectiever, leuker en uitdagender te maken voor de leerling. In dit blogartikel onderzoeken we wat gamification is, welk verband het heeft met adaptief leermateriaal en wat het kan betekenen voor het onderwijs.

Wat is een game en wat is gamification?
Net als onderwijs heeft een game regels, uitdagingen, doelen en een feedbacksysteem. Ook onnodige obstakels zijn een typisch kenmerk van een spel: bijvoorbeeld een beperkte tijd om een doel te bereiken. Makers van spellen, met name computergames, hebben zich verdiept in adaptiviteit. Een ideaal spel past zich perfect aan aan het niveau van de speler. Daardoor is het spel uitdagend, maar niet te moeilijk en blijft een speler gemotiveerd. Zo is een spel dus een adaptief systeem bij uitstek. Maar ook zonder adaptiviteit is het in een game altijd makkelijk om je eigen niveau bij te houden: bijvoorbeeld door punten en trofeeën te verdienen en met high scores voor een competitie-element.

Gamification betekent niet het gebruik van (bestaande) games in het onderwijs, maar het gebruiken van game-principes om een rijke, motiverende, adaptieve leerervaring te bieden. Hierbij is het belangrijk om te onthouden dat gamification niet per se betrekking heeft op individueel achter de computer zitten. Een game kan ook sociaal zijn: de Touchtafel is een goed voorbeeld waarbij leerlingen samenwerken aan het oplossen van een taak, door bijvoorbeeld plaatjes van historische figuren op hun plek te slepen of letters naar een trein te slepen.

Wat kan het onderwijs ermee?
Onderzoeker James Paul Gee heeft een lijst opgesteld met maar liefst 36 aspecten waar het onderwijs wat kan leren van games. Het eerder genoemde optimale niveau van ‘uitdagend maar niet onmogelijk’ is er daar één van. Maar games laten leerlingen ook zelf materiaal ontdekken, kennis over zichzelf opdoen, en bieden een veilige omgeving waarin leerlingen risico’s kunnen nemen zonder dat daar ‘real world’-risico’s aan verbonden zijn.

In New York is enkele jaren geleden een school opgezet, Quest to Learn, die volledig volgens een game-principe werkt. Leerlingen werken op hun eigen niveau aan 10-weekse ‘missies’, afgewisseld door ‘boss levels’ waarin ze hun opgedane kennis op een hoog niveau kunnen toepassen.

Zo ver hoeft het niet meteen te gaan: ook onderdelen van het traditionele onderwijs kunnen op een speelse manier uitgevoerd of ondersteund worden. Op het gebied van programmeeronderwijs bestaan er al diverse initiatieven, zoals Code Hero en Codecademy, waarbij leerlingen ‘badges’ (medailles) kunnen verdienen door missies goed af te ronden. Een ander voorbeeld van een online game is Rekentuin, waarbij leerlingen beloond worden voor hun rekenprestaties met een groeiend plantje in hun virtuele tuin. Splitsz is een computergame die leerlingen traint op het gebied van mediawijsheid door ze afwisselend een game-omgeving en een aantal vragen over het leermateriaal te presenteren.

Maar game-principes kunnen ook veel simpeler worden toegepast in het onderwijs. Een basisvoorbeeld van gamification is bijvoorbeeld dat leerlingen punten, stickers of medailles kunnen behalen met hoge cijfers, extra taken en goed gedrag in de klas. Het vergelijken van scores van leerlingen of parallelklassen te vergelijken en het opstellen van high scores kan zorgen voor een competitie-element, met de bijbehorende extra motivatie.

De house cup in Harry Potter is een goed voorbeeld van een leaderboard waarin zowel leerresultaten als gedrag worden meegerekend

Gebruikt u ook al spelprincipes in het onderwijs? Doet u dat met bestaande (educatieve) games of door bijvoorbeeld punten en high scores bij te houden? Wat zijn uw ervaringen hiermee?

Cloud als motor van innovatie
Cloudservices als bouwblokken van innovatieve internet startups zijn zo vanzelfsprekend dat ze nauwelijks nog expliciet besproken worden. In het Nederlandse bedrijfsleven en het onderwijs wordt bezorgd gesproken over de privacy implicaties van het gebruik van clouddiensten. In de internationale webindustrie ligt de nadruk echter vooral op het feit dat cloudservices (opslag, rekenkracht en eenvoudig online benaderbare gegevens) via snelle netwerkverbindingen ter beschikking staan van eenieder met een idee en wat tijd om te programmeren.

Op zich is het verfrissend om ook eens zo te kijken naar de cloud als stuwende kracht achter nieuwe innovatieve dienstverlening, als motor van innovatie. Zeker in het Nederlandse onderwijs bieden clouddiensten instellingen unieke kansen om vernieuwingen door te voeren die voorheen veel meer tijd en/of prohibitieve investeringen zouden vragen. Zorgen rond privacy mogen niet leiden tot terughoudendheid; nu meer dan ooit is vernieuwend vermogen bij instellingen noodzakelijk. De cloud biedt dat, laten we daar enthousiast en dankbaar gebruik van maken.

Het sociale web: vloek of zegen?
Alle verhalen op de conferentie van 2012 hebben een onderwerp gemeen: social. De twee uiteinden van het visie-spectrum over social worden plichtsgetrouw ingenomen door Robert Scoble en Andrew Keen. Robert Scoble vertelt als professioneel trendwatcher en übergeek vol vuur over de implicaties van het sociale web en hoe de verhoudingen in de interneteconomie zullen verschuiven door de waarde van de informatie over uw en mijn gedrag op bijvoorbeeld Facebook, Google en Twitter.

Andrew Keen herhaalt zijn trucje van het vorige web. In zijn boek ‘ Cult of the Amateur’ waarschuwde hij voor de teloorgang van de kwaliteit van online informatie doordat iedereen op het 2.0 web kan publiceren. Een vraagstuk waar de betaalde nieuwsindustrie nog steeds mee worstelt. In zijn nieuwe boek ‘Digital Vertigo, How today’s online social revolution is dividing, diminishing and disorienting us’ trekt hij, enigzins voorstelbaar, van leer over de gevaren van het sociale web. Hij noemt de huidige ontwikkelingen opnieuw een cult; een niet echt bestaande ontwikkeling waar naar zijn smaak veel te veel waarde aan wordt gehecht.

Zoals te doen gebruikelijk bij extreme standpunten zit in beiden wel een kern van waarheid. De komende jaren zullen uitwijzen wie het dichtst bij de waarheid zat. Uw en mijn online gedrag wordt al jaren te gelde gemaakt door Google in advertenties die de meeste mensen niet eens meer opvallen. Dat met ons gedrag op sociale platforms hetzelfde gebeurt, hoeft niemand te verbazen. Waar Keen wel een punt heeft, is dat nog lang niet iedereen zich realiseert wat sociale netwerken als Facebook allemaal verzamelen over ons en wat ze daarmee kunnen doen. Het is van belang om bewustwording rond dat aspect van ons online gedrag te bevorderen, dan kunnen we prima zelf verstandige beslissingen blijven nemen over ons online gedrag, zoals we dat in de ‘echte’ wereld ook doen.

Eervolle vermeldingen: Mark Randall & Phil Libin
Twee in mijn ogen memorabele presentaties van The Next Web waren van voornoemde heren. Mark Randall, Chief Strategist bij Adobe hield een bevlogen betoog over innovatie met een paar mooie oneliners zoals: ‘The best way to predict the future is to invent it’. Hij benadrukte dat falen helemaal geen falen is maar het verzamelen van informatie. Snel falen is veel leren, langzaam falen dat is pas een probleem. En dat experimenteren doe je met behulp van Solo-Storming, een goede mix van mensen apart laten nadenken, want brainstormen in groepen dat is niet effectief, concludeerde hij uit onderzoek.

Phil Libin, CEO van de zeer succesvolle online life-logging dienst Evernote (al je notities incl. attachments staan online bereikbaar vanaf elk apparaat wat je hebt), maakte een onderscheid tussen twee soorten diensten waar veel belangstelling voor is bij gebruikers: voor killing time (bijvoorbeeld Facebook & Angry Birds) en saving time (bijvoorbeeld Evernote). In beide categorien is het volgens Phil beter dan ooit mogelijk goede producten te lanceren door de combinatie van Smart Devices (onder andere de eenvoud van App Stores), Open Cloud infrastructuur als motor, Freemium Economics en het Sociale Web. Bij het laatste stelde hij dat de enige reden dat een goed product via sociale media niet bekend zou raken bij het grote publiek zou kunnen zijn dat het geen goed product is.

Evernote zelf is ook volledig gebaseed op het Freemium model. Het is een gratis dienst waarbij niet wordt aangedrongen dat je gaat betalen. “It’s more important that you stay, then that you pay”. Zijn ervaring is dat gebruikers uiteindelijk de bereidheid ontwikkelen te betalen omdat ze clouddiensten over tijd steeds meer gaan waarderen. Het succes van Evernote geeft hem gelijk, 100.000 nieuwe gebruikers per dag stuwen het totaal aantal gebruikers richting de 30 miljoen, waarvan steeds meer mensen blijven hangen en steeds meer mensen gaan betalen omdat ze dat willen.

Welke implicaties het sociale web heeft voor het onderwijs is lastig concreet te maken. Omdat het grote impact heeft op de manier waarop online informatie wordt verspreid en gevonden, kan die invloed op onderwijs niet uitblijven. Als je dit leest en je zit met specifieke vragen of je kunt die implicaties wel concreet maken met voorbeelden dan stellen we je reactie zeer op prijs.

Beschikbaarheid NFC
In 2010 was het aantal telefoons dat over NFC beschikte nog zeer laag. Daar kwam bij dat ze bepaald niet aansprekend waren en dat de meeste providers deze telefoons niet eens leverden. Het aantal telefoons dat tegenwoordig over NFC beschikt, is steeds meer aan het toenemen maar het is nog geen gemeengoed. Het aantal toestellen dat over de techniek beschikt is in 2011 wereldwijd toegenomen tot 31 miljoen. Over de toename van het aantal toestellen in Nederland zijn vooralsnog geen cijfers beschikbaar. De toestellen waarin NFC is verwerkt, zijn ook steeds aansprekender voor de jeugd.

2012 wordt 2013
Een van de bevindingen uit het onderzoek was dat het kunnen faciliteren van betalingen de drijvende factor was om de technologie op de markt te krijgen. Dat is het nog steeds. Om deze innovatie op de markt te krijgen, is er een samenwerking nodig tussen banken of andere betaalproviders zoals creditcard maatschappijen, telecomproviders en toestelfabrikanten. Complexe samenwerkingsverbanden waarin iedereen een belang heeft en probeert het eigen belang en positie te vergroten. In 2010 waren de inschattingen dat in 2012 NFC zijn intrede zou doen in het Nederlandse betalingsverkeer. Dat blijkt echter nog niet het geval te zijn. T-mobile is ondertussen uit het samenwerkingsverband Sixpack gestapt, waarin een aantal telecomproviders en banken samenwerken om NFC op de Nederlandse markt te krijgen. De introductie van NFC als betaalmiddel is nu verschoven naar 2013.

Toepassingen in de praktijk van NFC buiten pilots zijn er dus nog niet. NFC heeft de weg naar de dagelijkse levens van mobiele telefoongebruikers dus ook nog niet gevonden. Het past echter wel heel erg binnen ontwikkelingen zoals het ‘Internet der Dingen‘ en de toename van het aantal transacties dat uberhaupt op mobiele telefoons plaatsvindt (zoals het kopen van mobiele apps).

NFC in het onderwijs
Het uitblijven van een brede introductie van NFC weerhoudt ons er natuurlijk niet van om na te denken over de vraag waar NFC mogelijk een rol van betekenis zou kunnen spelen, of waar het meer van waarde kan zijn.

NFC als vervanger van smartcards voor aan- en afwezigheidsregistratie
Sommige instellingen maken gebruik van systemen waarbij leerlingen of studenten met behulp van een persoonlijke pas met een RFID-chip hun aanwezigheid kenbaar kunnen maken. In een leslokaal hangen dan readers waar je de kaart voor kunt houden. Je aanwezigheid is dan geregistreerd. Kaarten kunnen echter vergeten worden, of gebruikt worden door iemand anders. Een mobiele telefoon zullen leerlingen echter niet zo snel vergeten of uitlenen aan iemand anders. Betalingsverkeer binnen een instelling zou hiermee ook gefaciliteerd kunnen worden.

NFC als vervanger voor toepassingen waarin QR-codes worden gebruikt
Hoewel simpel om te maken, is het gebruik van QR-codes niet altijd even makkelijk en duidelijk voor iedereen. QR-codes zijn bijvoorbeeld in donkere lichtcondities niet of lastig te lezen. Ze vereisen daarnaast dat de gebruiker van de mobiele telefoon additionele software installeren om ze uit te kunnen lezen. NFC werkt op basis van radiosignalen en aangezien de technologie geïntegreerd moet worden in de mobiele telefoon zal er geen tot weinig additionele software nodig zijn om de tags uit te kunnen lezen. Persoonlijk had ik verwacht dat mobiele besturingssystemen het kunnen lezen van QR-codes  standaard mogelijk hadden gemaakt, maar dit is tot op heden nog niet het geval.

Onderwijs waarbij mobiele telefoons gebruikt kunnen worden
Naast de GPS- en AR-mogelijkheden van moderne smartphones zouden NFC-tags nog extra mogelijkheden kunnen bieden. Alledaagse objecten in onze omgeving zouden een NFC-tag kunnen bevatten. Hierdoor kunnen ze voorzien worden van educatieve informatie. De techniek is daarin accurater dan GPS of AR om een object te herkennen; GPS is net als AR niet altijd even accuraat en precies.

Kortom, NFC zou zowel in de organisatie van het onderwijs en in het leren zelf een rol kunnen spelen. Maar er heerst nog wel onduidelijkheid wanneer NFC nu echt zijn intrede zal gaan doen. We blijven de ontwikkelingen volgen; potentie is er zeker.

Lees ook deel 1: Wat is NFC en wat zijn de voordelen?

In deze aflevering
Op 23 maart werd bekend dat Maurice de Hond een zogenaamde iPad school wil beginnen. Een nieuw op te richten school volgens een nieuwe visie en waarbij het helemaal draait om de iPad. Wij gaan het in deze eerste Kennisnet Innovatie podcast dan ook over tablets in het onderwijs hebben. De scoop van Olaf (27m49s) is in deze podcast een app. Met LetterSchool kunnen kinderen op een iPad of iPhone spelenderwijs het alfabet leren.

Bij deze aflevering zitten aan tafel:

• Lucas Raggers (Innovatie)
• Michael van Wetering (manager Kennisnet Innovatie)
• Frans Schouwenburg (manager sector po & vo)
• Olaf de Groot (De Verdieping)

Abonneer je in iTunes op de Kennisnet Innovatie podcast. Zodra er een nieuwe aflevering is, wordt deze automatisch gedownload.